De afgelopen jaren en nog steeds heb ik met veel plezier vogels gefotografeerd met mijn meest favoriete combinatie namelijk de Canon 7D mark II met de Canon EF 100-400mm f/4.5-5.6L II lens. Ondanks mijn geweldige ervaring met Canon heb ik in september 2018 een Fuji X-T3 gekocht met het idee deze langzaam de plaats van mijn Canon’s te laten innemen.

Aangezien er in juni 2019 voor mij twee belangrijke evenementen gaan plaatsvinden, namelijk de vliegshow van Oostwold en de Open Luchtmachtdagen te Volkel welke over 4 dagen verspreid worden, wist ik, mede door mijn ervaring met deze shows, dat deze evenementen een te grote opgave zijn voor alleen de Fuji X-T3 tenzij ik 15 accu’s aanschaf en meeneem. Omdat ik dit niet van plan ben, zal ik de Canon combinatie in ieder geval tot in 2020 houden en afwachten of de nieuwe Fuji X-H2 deze plek kan overnemen.

Om alvast vooruit te lopen op de overgang naar alleen de Fuji heb ik in december 2018 besloten, mede ingegeven door een cashbackactie, alvast de Fuji XF 100-400mm f/4.5-5.6 aan te schaffen. Op deze manier kon ik deze lens goed uitproberen en er aan wennen. Ik had van deze lens over het algemeen zeer goede reviews gelezen en ik twijfelde er niet aan gezien mijn ervaringen met mijn andere Fuji lenzen dat deze lens mij zou bevallen.

Hoe anders zou dit met deze lens worden!

Altijd als ik een nieuwe lens binnenkrijg fotografeer ik een testrondje van ongeveer 10 foto’s van altijd dezelfde onderwerpen. Dat de lichtomstandigheden bij elke testrondje anders zijn,  heeft geen echte invloed op de beoordeling van zo’n nieuwe lens.

Met een Image Stabilisatie die 5 stops zou moeten aankunnen hoefde ik mij niet echt druk te maken over een wat lagere sluitertijd aangezien ik met mijn Canon met Image Stabilisatie van 3,5 stops altijd prima foto’s weet te produceren.

De eerste foto’s die ik met deze Fuji lens maakte, waren niet eens redelijk te noemen maar gewoon bedroevend. Ik kon mij echter goed voorstellen dat ik aan de wat compactere combinatie moest wennen zodat ik mij nog niet druk maakte over de slechte resultaten. Niet getreurd maar gewoon meer testfoto’s maken en dan komt alles goed, dacht ik.

Wat ik ook deed er kwamen, zeker in het begin, geen scherpe foto’s van de lens af en ik stond op het punt de lens terugsturen naar CameraNu aangezien ik zeer ontevreden was. Als ik dat binnen 30 dagen zou doen kon ik gewoon mijn geld terugkrijgen. Het vreemde was wel dat als ik dichterbij het onderwerp fotografeerde de lens ineens een andere kant liet zien. Deze lens was wel degelijk in staat geweldig scherpe foto’s te produceren. Zelfs scherper dan dat ik ooit uit mijn geliefde Canon 100-400mm had gehaald.

Vele testen volgden en de resultaten werden wel beter maar nog steeds niet echt naar mijn tevredenheid.

Ik had drie mogelijke verklaringen voor de niet scherpe foto’s.

  1. Het focussysteem deed zijn werk niet naar behoren?
  2. Er was iets mis met het Image Stabilisatiesysteem?
  3. Ik kon gewoon niet overweg met de Fuji in combinatie met deze lens?

Wat mij nog het meest stoorde was dat ik de fout niet kon reproduceren. Natuurlijk als ik een statief zou gebruiken en misschien met de hand zou scherpstellen had dat geen enkel probleem opgeleverd maar dat is niet mijn manier van fotograferen. Ik wandel graag door de natuur en als ik een vogel zie dan fotografeer ik deze gewoon met de intentie om scherpe foto’s te krijgen. Iets dat ik met mijn Canon op dezelfde manier deed en deze leverde altijd wel scherpe foto’s op.

Ik kreeg steeds meer een haat/liefde verhouding met deze lens. De foto’s die ik maakte waren soms hele scherp en soms zat deze lens er compleet naast. Inmiddels waren, zonder dat ik het opgemerkt had, mijn 30 dagen voorbij zodat ik de lens niet meer kon terugsturen.

Ik kreeg, door de gedragingen van deze lens ook steeds meer spijt van mijn keuze dat ik mijn FullFrame Canon had weggedaan en dat ik volledig had willen overstappen naar Fuji. De lol in het fotograferen ging er langzaam maar zeker steeds meer vanaf. De frustratie sloeg toe.

Na honderden testfoto’s te hebben gemaakt besloot ik hiermee te stoppen en de lens gewoon meer in de praktijk uit te proberen. Gevolg was dat ik met wisselende resultaten terugkwam maar over het algemeen nooit helemaal tevreden. Wel begon ik steeds meer te wennen aan de kilo minder gewicht die ik moest meeslepen t.o.v. de Canon combinatie. Dat was gewoon heerlijk om mee te maken.

Na de zoveelste onscherpe foto voorbij te zien komen besloot ik uiteindelijk contact op te nemen met CameraNu, waar ik de lens gekocht had. Vele mailtjes volgden en samen met het opsturen van vele testfoto’s werd er besloten op Fuji in te schakelen. Zij kwamen in eerste instantie tot de conclusie dat ik de imagestabilisatie uit moest zetten bij hoger sluitersnelheden (1/500) aangezien deze anders zou tegenwerken. Ik kon mij niet voorstellen dat dit advies juist was omdat mijn ervaring met de Canon was dat ik daar nooit last van had gehad. De resultaten verbeterden niet en na weer in overleg te zijn gegaan, besloot Fuji dat ik de lens kon opsturen zodat zij deze zelf konden testen.

Na 4 weken kreeg ik de lens terug en gaf het reparatierapport aan dat er “focusadjustment” was toegepast en dat de lens verder binnen de specificaties opereerde.

Weer maakte ik veel testfoto’s met deze lens en wat een verschil leverde dat op. Eindelijk vaker goed resultaat en meer scherpe foto’s en ik moet zeggen dat ik langzaam maar zeker meer vertrouwen in deze lens krijg. Dat Fuji ook de nieuwe Firmware 3.0 had uitgebracht zorgde voor veel beter resultaten.

Voor mij heeft het terugsturen wel degelijk zin gehad en als mensen dit verhaal herkennen, schroom dan niet de lens te laten nakijken door Fuji. Wie weet wordt jouw probleem ook verholpen.

Ik hoop dat, na deze reparatie, de betere resultaten door zullen zetten en dit het einde betekent van mijn haat/liefde verhouding met deze lens zodat ook mijn ontstane twijfels en spijt voor mijn keuze voor het Fujisysteem weer overgaat in mijn oorspronkelijke enthousiasme en plezier.

Han